ช่วงนี้อากาศในกรุงเทพร้อนอบอ้าวเหลือเกิน ยังกับอยู่ในห้องซาวน่า แต่นี้แหล่ะครับ เมืองไทย เพราะบ้านเราอยู่ในเขตร้อน หลายคนอาจจะอยากหนีร้อนไปทางเหนือ ไปอาบน้ำแร่แช่น้ำนม บางคนบินไปต่างประเทศเพื่อคลายร้อน ถือโอกาสพักผ่อนไปในตัว พูดไปเหมือนกันว่า วาสนาคนช่างต่างกัน บางคนอยากหนีร้อนไปพึงเย็นบ้าง ไม่ว่าจะเป็นเพราะร้อนเรื่องดิน ฟ้า อากาสหรือ การเมือง ^^ แต่ใช่ว่าอยากไปก็ไปได้เลย เพราะพันธะต่างๆที่ต้องรับผิดชอบ
ชีวิตเลือกเกิดไม่ได้แต่เลือกที่จะเป็นได้ ขอยืนยันว่านี้คือความจริง กรอบและวิธีคิดจะเป็นสิ่งสำคัญ แค่วิธีคิดเปลียน ชีวิตเราก็จะเปลี่ยน อยากเป็นโจรสลัดต้องรู้จักเอาตัวรอด
ถ้าคิดไ่ม่ออกว่าชีวิตจะหาดีได้อย่างไร กรุงเทพร้อนเหลือเกิน อยากหนีร้อนไปพึงเย็น อยากหนีความจน อยากรวยมีรายได้หลักแสน หลักล้านหรือ ร้อยล้านพันล้าน ทั้งหมดอยู่ที่วิธีคิดและการกระทำ อย่าพึงคิดว่า เรามาช้าไปหรือสายเกินไป คนอื่นเอาไปทำหมดแล้ว คู่แข่งเยอะ หากคิดอย่างนี้ชีวิตก็จบ เพราะวิธีนำมาซึ่ง การกระทำ
ตัวอย่างง่ายๆ ของคนอยากรวยคือ คน copy คน อยากจนก็เรียนแบบคนจน อยากรวยก็ต้องเรียนแบบคนรวย คลุคลีอยู่กับคนเหลานั้น แล้วจิตวิญญาณเราจะนำตัวเราให้ก้าวเดินไปหาความฝันและทำให้กลายเป็นจริง การพบปะผู้คน เรียนรู้วิธีการคิดของคนรวย อ่านหนังสือให้มาก จนวันหนึ่งตกพรึกความคิด วิธีปฏิบัติ การกระทำ แนวทางของตัวเองขึ้นมา สวรรค์ก็อยู่ไม่ไกล สิ่งต่างๆที่อยากได้ทั้งหมด ก็จะเนรมิตรให้เราโดยที่ เราไม่ต้องวิ่งโหยหา แค่วันนี้อย่าหยุดที่จะเดิน อย่าร้องหาวาสนา เพราะตนแลเป็นที่พึ่งเห็นตน ความจริงที่ไม่มีวันตาย ตอนเราอยู่ ป.1 รู้สึกว่า พี่ ป.6เก่งเหลือเกิน ลูกพี่ชัดๆ แต่หารู้ไม่ว่า เด็ก ป.6 มองเด็กมัธยมเป็นเทวดา แต่พอเราเรียนมหาวิทยาลัย แต่มัธยมกระจอกจริงๆ หลังจากเรียนจบ ทำงาน รู้เลยว่า เด็กมหาวิทยาลัยก็คือ เด็กคนหนึ่ง ฉะนั้น อยากดูถูกตัวเอง วันนี้เมื่อเราเข็มแข็งให้แกรงกล้าขึ้นมา เมื่อย้อนไปในอดีด ก็จะเห็นร้อยเท้าที่เราย้ำเดินมาทีละก้าวทีละก้าวอย่าช้า... แล้วมาดูกันว่า ณ ตอนนี้เราอยู่ตรงจุดไหน บนฟ้าไม่เคยมีรถติดครับ ถ้าเรายังวิ่งบนท้องถนนเหมือนคนอื่นเค๊า... ก็ธรรมดารถยอมติดเสมอ กรุงเทพจะไม่ร้อนอีกต่อไปเมื่อเราสามารถเนรมิตชีวิตของเราได้ ^^
ชีวิตเลือกเกิดไม่ได้แต่เลือกที่จะเป็นได้ ขอยืนยันว่านี้คือความจริง กรอบและวิธีคิดจะเป็นสิ่งสำคัญ แค่วิธีคิดเปลียน ชีวิตเราก็จะเปลี่ยน อยากเป็นโจรสลัดต้องรู้จักเอาตัวรอด
ถ้าคิดไ่ม่ออกว่าชีวิตจะหาดีได้อย่างไร กรุงเทพร้อนเหลือเกิน อยากหนีร้อนไปพึงเย็น อยากหนีความจน อยากรวยมีรายได้หลักแสน หลักล้านหรือ ร้อยล้านพันล้าน ทั้งหมดอยู่ที่วิธีคิดและการกระทำ อย่าพึงคิดว่า เรามาช้าไปหรือสายเกินไป คนอื่นเอาไปทำหมดแล้ว คู่แข่งเยอะ หากคิดอย่างนี้ชีวิตก็จบ เพราะวิธีนำมาซึ่ง การกระทำ
ตัวอย่างง่ายๆ ของคนอยากรวยคือ คน copy คน อยากจนก็เรียนแบบคนจน อยากรวยก็ต้องเรียนแบบคนรวย คลุคลีอยู่กับคนเหลานั้น แล้วจิตวิญญาณเราจะนำตัวเราให้ก้าวเดินไปหาความฝันและทำให้กลายเป็นจริง การพบปะผู้คน เรียนรู้วิธีการคิดของคนรวย อ่านหนังสือให้มาก จนวันหนึ่งตกพรึกความคิด วิธีปฏิบัติ การกระทำ แนวทางของตัวเองขึ้นมา สวรรค์ก็อยู่ไม่ไกล สิ่งต่างๆที่อยากได้ทั้งหมด ก็จะเนรมิตรให้เราโดยที่ เราไม่ต้องวิ่งโหยหา แค่วันนี้อย่าหยุดที่จะเดิน อย่าร้องหาวาสนา เพราะตนแลเป็นที่พึ่งเห็นตน ความจริงที่ไม่มีวันตาย ตอนเราอยู่ ป.1 รู้สึกว่า พี่ ป.6เก่งเหลือเกิน ลูกพี่ชัดๆ แต่หารู้ไม่ว่า เด็ก ป.6 มองเด็กมัธยมเป็นเทวดา แต่พอเราเรียนมหาวิทยาลัย แต่มัธยมกระจอกจริงๆ หลังจากเรียนจบ ทำงาน รู้เลยว่า เด็กมหาวิทยาลัยก็คือ เด็กคนหนึ่ง ฉะนั้น อยากดูถูกตัวเอง วันนี้เมื่อเราเข็มแข็งให้แกรงกล้าขึ้นมา เมื่อย้อนไปในอดีด ก็จะเห็นร้อยเท้าที่เราย้ำเดินมาทีละก้าวทีละก้าวอย่าช้า... แล้วมาดูกันว่า ณ ตอนนี้เราอยู่ตรงจุดไหน บนฟ้าไม่เคยมีรถติดครับ ถ้าเรายังวิ่งบนท้องถนนเหมือนคนอื่นเค๊า... ก็ธรรมดารถยอมติดเสมอ กรุงเทพจะไม่ร้อนอีกต่อไปเมื่อเราสามารถเนรมิตชีวิตของเราได้ ^^

